Door de eeuwen heen hebben de Zeeuws Vlaamse kustbewoners gestreden tegen het water. 
Dijken werden opgeworpen om het water tegen te houden en de grond geschikt te maken voor landbouw of veeteelt. 
Stormen, vloedgolven en het doorsteken van de dijken tijdens oorlogen gaven deze gronden weer prijs aan het water.

 De kustbewoners kwamen en gingen afhankelijk van de economische voorspoed van de streek. 
Hoe meer bevolking er in de kuststeden woonden hoe meer er behoefte was aan landbouwgronden en dus inpoldering van de kust.

Na de vrede van Munster in 1648 behoorde het huidige Zeeuws Vlaanderen bij de Republiek der verenigde Nederlanden. Zeeuws Vlaanderen werd toen Staats gebied. Staats-Vlaanderen mocht in die tijd over geen enkele vorm van zelfbestuur beschikken, voorheen viel het onder het bestuur van Gent. De vrede van Munster bepaalde dat de Westerschelde en de daarop uitkomende vaarwegen gesloten werden voor scheepvaart. Duizenden handelaren, ambachtlieden en wetenschappers trokken weg uit de havensteden Antwerpen, Gent en Brugge. De omliggende gebieden ontvolkten, er was geen afzetmarkt meer voor landbouwproducten. Het water kreeg over grote delen polder weer vrijspel. Ook voor de godsdientbeoefeningen had het Staats-bestuur gevolgen, de katholieke mochten geen erediensten meer houden en de roomse kerken gingen over in handen van de protestanten.

In 1794 veroverden de Franse troepen onder leiding van Napoleon Staats-Vlaanderen, deze overheersing duurde tot 1814.

Tijdens de Franse overheersing was er weer scheepvaart op de Westerschelde, de havensteden bloeiden weer op. Het inwoners aantal groeide en er was weer landbouwgrond nodig om deze monden te voeden. De economische voorspoed trok mensen aan uit Frankrijk en Duitsland. 

Na de eerste wereldoorlog was een tekort aan landbouwers in Frankrijk voor velen een reden om te vertrekken. Regelmatig woonden enkele Schillemansen en Steijaerden in Noord-Frankrijk, mogelijk dat de band die zij met Noord-Frankrijk hadden voortkwam uit deze volksverhuizingen.

Hier onder een vermelding van een Schillemans in Frankrijk:

En 1799, le génie militaire qui avait cette demeure en charge, chercha à s'en défaire. Voici la notice que le lieutenant Schillemans, chargé en chef du service de Boulogne et de Montreuil, rédigea à cet effet :

 " Ce Bâtiment à bas étage, vulgairement nommé l'Ingénerie, a été construit en 1680 par ordre de Louis XIV pour servir de logement aux ingénieurs qui surveillaient l'exécution des travaux ordonnés au village d'Ambleteuse, dont on voulait faire une ville florissante et dont le petit port formé par l'embouchure d'un ruisseau devait être transformé en port militaire. Différentes causes ayant fait abandonner ce projet, auquel néanmoins on travailla pendant cinq ans avec assezd'activité, ce bâtiment est devenu complètement inutile et est resté le seul vestige de la nouvelle ville qu'on proposait d'établir, le reste ayant été aliéné et détruit. Depuis ce temps, il a fait partie de la masse des bâtiments militaires dépendant de la place de Boulogne et a été entretenue sans motif comme sans objet aux frais du Gouvernement. Sa position sur les dunes dans le voisinage de la mer, le rend d'un entretien d'autant plus dispendieux, que la vétusté commence à s'y faire apercevoir.

Ce local environné assez loin d'un terrain aride et sablonneux, n'offre aucune ressource, aucun attrait pour l'habitation ou la culture, mais il pourrait avoir une valeur accidentelle pour plusieurs négociants qui feraient peut-être volontiers de cette clôture et des bâtiments, uneespèce d'entrepôt et de magasin pour les objets d'échouement qui sont assez fréquents sur cette partie de côte. "

Bron van bovenstaande tekst: http://membres.lycos.fr/histopale/ambletxt.htm

Ook nu wonen er nog Schillemansen in Noord-Frankrijk of zij bloedverwanten zijn weet ik nog niet.

 Tijdens de Franse overheersing en ook later waren er regelmatig overstromingen waardoor de oogsten mislukten en de gronden soms jarenlang onder water stonden. Hontenisse en Hulst waren door de eeuwen heen gevrijwaard van overstromingen. Begin 18de eeuw werden deze streken dan ook omschreven als zeer fraai en toeristisch. Hontenisse had in die tijd de meeste inwoners. Door de overstromingen hadden de boeren het moeilijk, na de grote overstromingen van 1808 en 1809 geraakten zeker 400 boeren aan de bedelstaf. Ook een onbekende koorts, ook wel genoemd de Zeeuwse koortsen, maakten het leven van de Zeeuws Vlamingen zwaar. Na de franse overheersing waren het huidige België en Nederland één land. Na de Belgische opstand van 1830 tot 1839 werden de grenzen tussen beide landen vastgesteld zoals ze nu nog zijn.   

Luctor et emergo: ik worstel en kom boven.

De wapenspreuk stamt uit een latere tijd dan het wapen. In 1585, tijdens de strijd tegen de Spanjaarden, lieten de Zeeuwse staten een penning slaan die op de ene zijde de tekst 'Autore Deo, favente Regina' (door het gezag van God en de gunst der koningin) en aan de andere kant 'Luctor et Emergo' droeg. Op deze wijze wilde Zeeland het Verdrag van Nonsuch vieren, waarin de Britse koningin Elizabeth I verklaarde dat ze de opstand tegen de Spaanse koning Filips II beloofde te steunen. In een pamflet uit die tijd wordt aangegeven dat het de Zeeuwse leeuw moet voorstellen die na een worsteling uit het water weet te klimmen door het werk van God en de 'goedgunstigheid' van de koningin. De strijd tegen de Spanjaarden verliep op dat moment niet zo goed. Het worstelen heeft dus oorspronkelijk niet betrekking op de strijd tegen het water, maar op het 'worstelen' tegen Spanje.

Samen betekenden de spreuken: "Door het gezag van God en de gunst der koningin worstel ik en kom ik boven". Vanwege de lengte van de spreuk en omdat het eerste deel van de spreuk niet zelfstandig kan worden gelezen, is alleen het laatste deel ervan aan de onderzijde van het wapen geplaatst